1975 : QQTRIN016189c2

Eoghan Mac Carthaigh Doire na Finne Maigh gCoinchinn

Bhí stáisiúin i dtig dteach áirithe uair éigin eile agus do bhí Eoghan aun ann agus do bhí an sagart, ní raibh aen aon mheas aig ag an sagart ar Eoghan ach bhí Eoghan in aice an tsagairt nuair bhí sé a ag tosnú tosú Aifreann a léach. léamh. Dúirt sé le hEoghan ‘Druid siar ansan ansin uaing’ uainn’ a duairt dúirt sé ‘a bhacaig bhacaigh ruaig’ rua agus d'eighrig d'éirigh Eoghan agus do chua chuaigh sé go bun an tí is do bhí carn móna aun ann agus do shuig shuigh sé ar an gcarn móna, agus duairt dúirt sé: ‘Ní hé inár bhacaig bhacaigh a bheith is measa dhúing’ dhúinn’ a dúirt sé ‘ná a bheith bocht go gur deo, ach an tarcaisne do leanann sing sinn ná leigheasach leigheasfadh león leon is má tá an t-athairMhac mar an Eagalais Eaglais níl brí inár ngnó is ní fearra fearr dhuing dhúinn an t-Aifreann tAifreann ná saoirmóin.’ seanmóir.’ ‘Tair ‘Tar ans_ aníos anso!’ anseo!’ a duairt dúirt sé leis’.

Pádraig Tyers

B'in Ba shin é Eoghan Mac Cartha' Carthaigh ó Ghleann Chlaedaí Chlaodaí i dteora dteorainn Chiarraí agus Chorcaí agus scéal aige á insint i dtaebh dtaobh an fhir seoig seoigh eile úd, Eoghan Rua Ó Súilleabháin. Tá a thuille thuilleadh leis aige Eoghan Mac Cártha' Cárthaigh mar gheall ar Eoghan.

Eoghan Mac Carthaigh Doire na Finne Maigh gCoinchinn

Múinteoir a, ab ea Eoghan Rua, scoláire, scoláire ab ea é, ach a, bh__, nuair a fuair sé bás bhí sé aig ag múine in aice Cnoc na gCroí i gCúntae Chorcaí do bhí sé aig ag múine Béarla, Gaelainn, Laidin, agus Gréigis aun. ann. Ach do bhí fiche, duine agus fiche clainge clainne agus ní raibh sé a pósta riamh ach a, do bhuail sé ar prositute prostitute i gCíl gCill Airne agus do bhuail sí le smut iaraing iarainn é... bhí sé ag lorg repeat ar an airgead chéanna [gáire]. [gáire] Agus do bhuail sí é le hiarann agus do bhí se sé ag fáil bháis, agus do bhí sé [casacht] istig istigh sa leabaig leaba ach duairt dúirt an bhean áirithe seo go gur mbeach mbeadh a fhios aici féin ciocu cé acu a bhí sé ag fail bháis nú nó ná nach raibh, agus ní bhíoch bhíodh aon bhrístí aiges na mnáibh an uair sin ach an gúna síos go gur sáil leó, aen aon bhríste in ae' aon chor agus eh do chua chuaigh sí isteach agus d’iarr sí ar Eoghan. ‘Conas tánn atá tú?’ a duairt dúirt sí leis, ‘mhuise, nílim ar fónamh in ae' aon chor’ ar seisean, ach do sheasaimh sheas sí ar an dtaebh dtaobh amu amuigh don leabaig leaba is d'árdaig d'ardaigh sí an gúna mar seo in áirde airde agus do thos_ do thaispeáin sí rud áirithe dho dó agus d’fhéach sé amach air agus do lauir labhair sé. ‘Bean agus fiche’ ar seisean ‘do chuireas-sa chuir mise féin amú, idir mhná dú dubha agus gil geala agus broingeall broinneall na ngéarfholt fiúnn fionn is cad fáth a liobair go gur nochtais nocht tú do chiarphis chúm chugam is an rud a bhí agamsa atá tréis tar éis titim i ndiaig ndiaidh a chúil’. ‘Ó tá sé ag fáil bháis, thá tá sé ag fáil bháis" ar sise, agus do bhí an ceart aici, fuair sé bás. Bhuel uair eile bhí sé ag gabháil an bóthar agus bhí, ní raibh aon drothad droichead aun ann is do bhí tuile agus do bhí abha, agus bhí tuile ar an abha, san abhaing abhainn agus do bhí sagart ag dul ar glaech glaoch ola, agus do bhí Eoghan aun ann is ní raibh aen aon aithne aige air ar Eoghan, agus duairt dúirt sé le hEoghan. ‘Ní fheadar a gharsún’ ar seisean, ‘an bhféadfá mih mé a bhreith treasna trasna an tuile ar do dhroum?’ dhrom?’ ‘Do thriailhaing thriailfainn é’ arsa Eoghan agus do chuir sé in áirde airde ar a dhroum dhrom é is do chuir sé a dhá láimh fé faoi thóin an tsagairt mar seo, thiar, agus do shiúil sé isteach tríd an uisce. ‘Cad é an ainm atá ortsa’ arsa an sagart leis. ‘Eoghan Ó Súilleabháin’ ar seisean. ‘Ó an tusa Eoghan an file?’ ‘Is mi’ mé’ arsa Eoghan. ‘Ó’ ar seisean, ‘Ní fheadar an ndéanfá véarsa dhom, an fhaid a bheimíd... bheimid... an fhaid a bheimíd bheimid a gabháil tríd an uisce, treasna trasna an tuile, impromptu mar a déarfá. ‘Ó... thriailhaing’ thriailfainn’ arsa Eoghan, agus do thosnaig thosaigh sé: ‘Tá mo lámhsa’. Do bhí a dhá láimh fé faoi thóin an tsagairt tá a fhios agat. ‘Tá mo lámhsa’ ar seisean ‘lán de ghrásta anois agus tá Ceaun Cionn tSáile lán de hiasc bhreá ghoirt. Tá Port Láirge lán de bhia is de dhig, dheoch, ach is iad na mrá mná mbreátha breátha dob ab fhearr liom riamh fén faoin cuilt.’ gcuilt.’ ‘Ó tá an dial diabhal thiar ort’ arsa an sagart! ‘Ó má tá’ arsa Eoghan ‘is gearr a bheig bheidh ____+ síos isteach sa ____ [gáire]. [gáire].